Ik ben door het tijdschrift Flair benaderd om 10 tips voor gescheiden ouders te schrijven. In augustus 2016 is dit geplaatst. 10 korte en krachtige tips. Het artikel vind je hier.

De 10 tips wil ik graag verder aan je toelichten, met voorbeelden en wat meer tekst en uitleg. Hier lees je de eerste vijf tips:

 

  • Gebruik je kinderen niet als boodschapper en maak geen ruzie in hun bijzijn.

Zeg maar tegen je moeder dat ik niet naar het 10-minutengesprek op school kom” / “Laat je vader maar weten dat hij er gewoon bij moet zijn om 20.00u” / “Ik kom jullie dit weekend een uur eerder ophalen. Zeg jij dat gelijk even als je bij mama bent?” / “Je vader heeft geen alimentatie betaald, dus vraag hem maar om nieuwe kleding te kopen”

Zo maar wat boodschappen die kinderen van gescheiden ouders soms moeten overbrengen tussen hun ouders. Hoe zou dit voor het kind zijn? Verplaats je eens in zijn/haar schoenen… Heen en weer tussen ouders waar je allebei van houdt, je bezig houden met zaken waar een kind helemaal niet mee bezig zou moeten zijn. Zaken die op volwassen niveau spelen; die horen niet bij een kind…

Kinderen vinden dit echt heel vervelend en dit is een onmogelijke positie voor je kind. Door je kind op deze manier te betrekken bij de volwassen zaken, die spelen tussen jullie als exen en ouders, plaats je je kind tussen jullie in en worden zij een onderdeel van jullie strijd. Kinderen zijn geen boodschapper, geen postbode. Communiceer met elkaar over ex-of-ouder-zaken en doe dit niet via de kinderen.

EN communiceer hier ook niet over waar de kinderen bij zijn. Het risico is dat de spanning oploopt en dat voelen kinderen haarfijn aan. Kinderen geven steevast aan “de scheiding gaat nog wel, maar die ruzie tussen mijn ouders is echt het allerergst.” Ruzie met woorden. Of ruzie zonder woorden. De stilte. De blikken. Het negeren. Ook dat doet pijn. Bij je kind. Probeer dit dus niet te doen en spreek met elkaar af om belangrijke zaken te bespreken als de kinderen er niet zijn.

 

  • Vraag je kinderen nooit om te kiezen tussen jou of je ex.

“Met wie wil je liever op vakantie deze zomer?” /”Bij wie wil je kerst vieren?” / “Wil je sinterklaas bij mij vieren of bij papa?” / “Hier is het toch veel leuker dan bij mama en die nieuwe kerel?” / “Waar en bij wie wil je het liefst wonen?”

Pff.. dat zijn ongelofelijk moeilijke vragen voor kinderen. Kinderen houden namelijk van zowel hun vader als hun moeder. Beide ouders zijn belangrijk. Beide ouders blijven belangrijk. Ook na de scheiding.

Kinderen zijn ongelofelijk loyaal naar hun ouders. Naar allebei de ouders. Wanneer ze voor de een (moeten) kiezen, hebben ze het gevoel de ander tekort te doen.Veel kinderen die ik spreek geven aan moeite te hebben met kiezen. Zij geven aan dat zij niet kunnen en niet willen kiezen. Ongeacht hoe groot of klein de keuze lijkt; voor hun gevoel wijzen zij de andere ouder af op het moment dat zij een keuze maken voor een van de twee. Dit is een enorme belasting voor kinderen. Zij hebben immers maar een vader en een moeder, en die zijn beide belangrijk en dierbaar voor hen.. Zij houden van beide ouders en hebben deze ook allebei nodig in hun leven.

Dus: vraag je kinderen nooit om te kiezen tussen jou of je ex.
Maar: geef je kind toestemming om vrijuit van beide ouders te mogen houden.

Hiermee voorkom je dat je kind het gevoel heeft een keuze te moeten maken. Het is belangrijk dat de band met beide ouders wordt erkend, hierdoor voelt je kind zich in zijn geheel gezien. Hij bestaat immers voor de helft uit zijn vader en voor de helft uit zijn moeder. Wanneer dit er mag zijn voelt je kind zich meer compleet en gesterkt in zijn zelfbeeld en eigenwaarde.

 

  • Maak onderscheid tussen het ex-partnerschap en het ouderschap.

Jullie blijven samen ouders van jullie kinderen, zorg voor positief contact.

Als je samen bent (als partners) en je krijgt kinderen, worden jullie ouders.
Als je uit elkaar gaat (als partners), blijven jullie ouders.

De partner relatie wordt bij een scheiding verbroken. Het ouderschap blijft.
Dat is ingewikkeld en tegelijkertijd een heel belangrijk onderscheid.

Veel mensen die gaan scheiden hebben de neiging om alles te verbreken. Besef je echter dat dit niet kan wanneer jullie samen kinderen hebben. De partnerrol stop. De ouderrol niet.

Het is belangrijk om je in gesprekken bewust te zijn van deze verschillende rollen. Als ex-partners van elkaar heb je andere zaken te regelen dan als ouders. Vaak gaan deze zaken en rollen door elkaar lopen. Dit zorgt voor ruis, er ontstaat sneller strijd en onenigheid…

Bijvoorbeeld:
“Omdat je je gekwetst voelt (als partner) vind je dat je ex geen recht heeft om de kinderen elke week te zien.”

De verschillende posities en belangen lopen hier door elkaar. Het kan ook anders… door onderscheid te maken tussen deze verschillende posities. Dit kan namelijk naast elkaar bestaan. Dit maakt het veel duidelijker en hierdoor is er meer helderheid in de communicatie.

Bijvoorbeeld:
“Ik voel me gekwetst (als partner), omdat je me verlaten hebt voor een ander. dit doet pijn. EN je bent nog steeds dezelfde vader voor de kinderen. De kinderen zullen je erg missen als ze je een week niet zien. Laten we met elkaar op zoek gaan naar een goede regeling.”

Vanuit deze houding maak je onderscheid tussen het ex-partnerschap en het ouderschap: Jullie blijven immers samen ouders van jullie kinderen, zorg daarom voor positief contact. Dat is het grootste cadeau voor je kind!

 

  • Kinderen hebben behoefte aan veiligheid. Laat de gewone gang van zaken zo veel mogelijk doorgaan.


Door een scheiding verandert er veel. Papa en mama wonen niet meer samen in een huis. De kinderen gaan heen en weer. Misschien wel tussen twee nieuwe huizen. Een nieuwe woonomgeving. Soms ook een nieuwe school. Misschien heeft een van de ouders een nieuwe partner. Met andere kinderen…

Grote veranderingen. Voor jezelf en zeker ook voor de kinderen. Kinderen hebben behoefte aan veiligheid. Laat daarom de gewone gang van zaken zo veel mogelijk doorgaan.

Hou je gewone routine zoveel mogelijk vast. Hou dezelfde rituelen, bijvoorbeeld bij het naar bed brengen. Juist de kleine dagelijkse dingen kunnen heel waardevol zijn.

En blijf ook gewoon opvoeden. Deze duidelijkheid biedt kinderen veiligheid. En vanuit deze veiligheid kunnen zij stap voor stap wennen aan alle veranderingen…

 

  • Accepteer dat je gezinsleven niet meer ongecompliceerd is. Elke verjaardag, feestdag of vakantie vraagt om overleg en aanpassingen.


Na een scheiding vraagt het regelen van verjaardagen, feestdagen en vakanties om overleg een aanpassingen. Als je een gezin vormt hoef je niet af te spreken waar het kind is op 1e kerstdag, in de zomervakantie en bij wie hij/zij zijn verjaardag viert. Je kind is er gewoon. Net zoals jullie als ouders.

Als je uit elkaar bent is dit niet meer zo vanzelfsprekend. Het is belangrijk om met de andere ouder en het kind af te stemmen wanneer het kind waar is.

De duidelijkheid hierin is voor iedereen fijn, mits dit op zorgvuldige wijze afgestemd wordt.
Als met knallende ruzie wordt besproken dat het kind dan maar bij jou is op zijn verjaardag… is het grootste feest voor je kind er al vanaf.

Ga hier dus flexibel mee om. Overleg. Laat weten wat je graag zou willen. Luister naar de ander. Denk aan je kind. Aan hoe belangrijk hij/zij jullie allebei vind. En dat hij/zij tijd wil doorbrengen met jullie allebei. Zoek een compromis. Pas je aan. Zucht, huil om wat je zo mist en laat het los.

Geniet van de momenten die je samen met je kind bent. En geniet van een afstand mee van de momenten die je kind en de andere ouder samen vieren.

Makkelijker gezegd dan gedaan… Probeer echter te accepteren dat dit de situatie is waar jullie nu met elkaar inzitten en daag jezelf uit om hier het beste van te maken.

 

Ik hoop dat je er wat aan hebt! Welke tip vond jij fijn om te krijgen? Ik hoor graag je reactie!